یارو اعلام داشت« به علت هزینه بالای سفر با هواپیما ، پیاده این همه راه را گز کردیم حرفیه ؟» خبرنگاران به یارو گفت:  «من با ............می خواهم صحبت کنم».

یارو گفت:« خب منم دیگه. ........... باید شاخ داشته باشه. بد می کنیم  برات تیریپ بچه های میدون شوش را می گذاریم.  تازه تیریپ آب منگل هم بلدم اما اون می خواهم تو پاچه ی بعضی های دیگه کنم. ما ها  باید مردمی باشیم در ضمن ما خیلی صلح طلبیم ودهن الف را هم صاف می کنیم.»

خبرنگار اظهار داشت« با چه چیزی صاف می کنید؟» یارو جواب داد« با حمایت معنوی از ح خفتشون می کنیم.» خبرنگار که نزدیک بود شاخ در بیاورد با تعجب گفت « خفت !» میم  از عقب کاروان که با دستمال یزدی رسیده بود اظهار داشت «یارو ی عزیز بارها حسن نیت خود با اظهار نظرهای دیپلماتیک در عرصه بین الملل نشان داده است. حیف از اونها. ای بی همه چیز های لات غیر دیپلماتیک»

 نظر یارو را در باره قیمت نفت پرسیدند ، جواب داد « چاووشی هم قشنگ می خونه  ولی رضا صادقی یک چیز دیگه است.» خبرنگار گفت « ولی قیمت نفت  چی ...» یارو  جواب داد «خودکشی ممنوع » در همین حال یکی از همراهان گوشی های mp3 player  را از گوش یارو در آورد و آرام زیر گوش او گفت « بگو نسبت به تحولات اپک نگرانیم.» یارو جواب داد « من سقف  اپک را روی سر کارمندانش خراب می کنم.» خبرنگار با تحیر گفت «ببخشید!» میم گفت « منظور این بود که سقف قیمت نفت در  اپک اینقدر پایین است ، که در حال خراب شدن روی سر کارمندان آن است. واقعاً متاسفم که قادر به درک بیان فوق دیپلماتیک جناب ایشان نیستید ای خبرنگار غیر دیپلماتیک»

خبرنگار گفت « به عنوان آخرین سوال می خواستم بپرسم ...  آه ببخشید راستی شما شلوارتون کو ؟چرا با پیژامه آمدید بیرون» یارو گفت «بهتر از اون کت و شلوار شماست آدم تو اون احساس خفگی می کند. این خیلی راحته » میم در این لحظه اعلام داشت « شما واقعاً آدمی ناآشنا با ادبیات دیپلماتیک هستید. این پیژامه نیست بلکه شلوار دیپلماتیک است. خوبه آدم می خواهد گاگول باشد حداقل گاگول دیپلماتیک باشد.»